De tekst voor groep 5 ging over hazen en konijnen. In het eerste deel werden de overeenkomsten en verschillen tussen wilde en tamme konijnen genoemd. Een mooi moment om het Venn-diagram te gebruiken. Op het digibord had ik het diagram al getekend en links tamme konijnen geschreven en rechts wilde konijnen. Al snel hadden de leerlingen door dat in het overlappende deel de overeenkomsten geplaatst moesten worden.

Enthousiast werd de tekst doorgenomen en de eigenschappen van de konijnen in de ovalen geplaatst. Samen hebben we op het bord het diagram verder uitgewerkt. Opvallend was dat er ook eigenschappen naar voren kwamen die niet in de tekst genoemd werden. Deze heb ik in een aparte diagram geplaatst, we moesten alleen de woorden uit de tekst halen.

Vervolgens moesten de leerlingen het tweede deel van de tekst lezen, dit ging over hazen en konijnen. Een enkele leerling snapte al direct dat hiervoor ook weer een Venn-diagram gebruikt kon worden. Al snel was de hele groep in tweetallen aan de slag om het schema in te vullen. Het lastige was dat er in de tekst eigenlijk geen overeenkomsten werden genoemd maar met wat fantasie konden we toch wat woorden vinden voor het overlappende deel. Hiervoor hebben we het schema van de konijnen gebruikt.

Na het maken van de diagrammen moesten de kinderen de boeken dichtdoen en mochten ze alleen de schema’s gebruiken om de vragen te beantwoorden. Een groot deel van de vragen kon eenvoudig beantwoord worden aangezien de schema’s een samenvatting gaven van de twee teksten. Een slimme leerling zag ook al in dat je best drie ovalen kon gebruiken. In het midden staan dan alle overeenkomsten. Een poging om dit te doen met wilde konijnen, tamme konijnen en hazen was niet eenvoudig. Wie weet hebben we daar later nog eens meer tijd voor.

De leerlingen vonden het maken van de diagrammen leuk en niet zo moeilijk. Wel was het even lastig bij de tekst te blijven. Ze waren geboeid om iets nieuws te leren en vonden dit eenvoudiger dan het invullen van rijtjes onder elkaar met de verschillen en overeenkomsten. Komende tijd gaan we het Venn-diagram vaker gebruiker.

Sleeep de juste som naar de uitkomst
(werken met containers)

Welke klank hoort bij deze letter? Luister maar.

Heb je thuis nog geen Activ software om je lessen voor te bereiden?
Ga naar

Wikipedia zegt: Een screencast is een digitale opname van computerbeeldscherm door gebruik te maken van software die vastlegt wat er op het beeldscherm gebeurt. Vaak zijn deze screencasts voorzien van commentaar van de maker. De term screencast dateert van 2004, maar het maken van screencasts gebeurt al sinds 1993. Software fabrikant Lotus was de eerste met screencastsoftware.

Een screenshot is als ware een foto van wat er op het beeldscherm te zien is. Een screencast is in essentie een filmpje van wat een computergebruiker ziet op zijn beeldscherm. Screencasts worden vooral gebruikt voor het uitleggen van software. Softwareproducenten kunnen met screencasts eenvoudig hun nieuwe producten tonen.

Zelf heb ik http://www.screencast-o-matic.com/ gebruikt om dit stukje online software uit te proberen.
Hier mag je  15 minuten gratis opnemen.
Klik op recording (Java moet wel op je pc staan!) en je krijgt een vierkant scherm dat je kunt uitrekken.
Onderaan dit scherm staat een aantal knoppen (de rode ronde knop start de opname!).
Trek het scherm zover als je wenst, klik op de opname knop en ga je gang.
Ben je klaar dan stop je de opname, sla de opname op als filmbestand (Mp4).
Om het filmbestand te kunnen delen moet je het nu nog op bv. YouTube plaatsen en je bent klaar…..

Mijn testje heb ik via You Tube online gezet.

Op deze manier is het niet moeilijk om een instructiefilmpje maken.
Wellicht handig om in een ELO te plaatsen of op een Yurlpagina…..gewoon om collega’s te helpen.
Wie nog andere goede screencast-software-tips heeft roep ik bij deze op om te reageren:-)

Vorige week kreeg ik  van Peter Wessel deze tip:
http://www.techsmith.com/download/jing/default.asp
Bedankt!

Uiteindelijk is het mij gelukt toch een flashmob te organiseren. Wel in een hele drukke periode met Sinterklaas, maar ook een leuke periode om zoiets te doen. Met het team is besloten op 1 december dit te organiseren en met een bekend nummer (Welkom Sinterklaas van Jochem van Gelder). Ik heb een aantal meisjes van groep 7 gevraagd een eenvoudig dansje op dit nummer te maken. In de week voorafgaand aan de flashmob hebben zij dit in de meeste klassen laten zien. Alle kinderen kregen ook te zien wat nu een flashmob was (met het voorbeeld van Do-Re-Mi) en waren al snel erg enthousiast. Via Twitter, Hyves en Facebook werd iedereen op de hoogte gebracht dat er donderdagochtend rond 8.20 uur iets speciaals zou gebeuren op het schoolplein.

Op donderochtend 1 december 8.21 uur liepen 2 meisjes met een gett0blaster het plein op waarna de flashmob kon beginnen. Met 5 camera’s van school is de flashmob opgenomen. Uiteraard hebben ook ouders gefilmd en al snel stonden deze op internet. Na ruim 3 minuten stonden er bijna 60 kinderen te dansen, achteraf hoorde ik dat veel kinderen niet wisten dat ze mee mochten dansen!

Het maken van het filmpje was nog een hele klus. Ik had uiteindelijk 3 verschillende formaten (2 heb ik helaas te laat ontvangen) van de filmpjes die ik eerst naar AVI heb omgezet. Helaas is hierbij per abuis de kwaliteit van 1 camera erg achteruit gegaan (filmen van de voorkant). Stukken van de flashmob zijn daardoor helaas wat wazig.  Daarna heb ik de filmpjes in OpenShot Video Editor (Ubuntu-Linux) gemixt. De puzzel was om de filmpjes gelijk te trekken op de muziek. Het geluid heb ik uit de filmpjes weggelaten, ik heb een audio-track van de muziek eronder gezet (gemixt aan het begin en eind met het geluid op het plein). Met Windows Movie Maker heb ik nog tekst aan het begin en eind toegevoegd. Uiteindelijk is het filmpje op het Youtubekanaal van de school geplaatst.

En dit is het geworden: Sintmob Welkom Sinterklaas

Het was een erg leuk experiment met enthousiaste leerlingen, ouders en leerkrachten. Wie weet zit er nog een tweede flashmob aan te komen. In dat geval zorg ik ervoor dat alle camera’s op hetzelfde moment beginnen en hetzelfde videoformaat opleveren!

In het onderzoek hebben we verschillende manieren uitgeprobeerd om te bekijken wat nu het best binnen onze school paste: circuit, hoeken, roulatieschema’s en dagtaken. Voor de groepen 1/2 bleek hoeken prima te werken en voor groep 3 het circuitmodel. De groepen 4 tot en met 8 bleken met dagtaken tevreden te zijn. Leerlingen kregen een dagtaak (of voor een deel van de dag) waarop zij zelf konden bepalen wanneer zij met computer wilden werken. Uiteraard binnen vastgestelde afspraken (bv niet tijdens instructie etc). De meeste leerkrachten gebruikten hiervoor een eigen ontworpen papieren blad voor. Maar daar wilde ik vanaf, ik zocht naar mogelijkheden om de formulieren digitaal te maken (en af te laten drukken).

Er zijn verschillende programma’s beschikbaar om dag- of weektaken digitaal in te voeren en af te drukken. Ik heb onder andere deze 4 websites gevonden:

• Takenblad (Lestijd)
• Weektaakmaker (Neo4TX)
• Weektaak (Weektaak.com)
• Klasseplan (Basis consult)

Van Klasseplan heb ik een demonstratie gezien, een goed product waarbij koppelingen met methodes beschikbaar zijn. Ook Weektaakmaker en Takenblad heb ik als demo mogen zien. Uiteindelijk heb ik voor deze 2 programma’s gekozen om eens te testen in de klas. Voor de herfstvakantie heb ik met Takenblad de dagtaakbladen samengesteld, daarna met Weektaakmaker. Op zich doen beide programma’s hetzelfde: per dag aangeven wat een leerling per vak moet doen.  Hierbij kan je de leerlingen in groepen verdelen en iedere groep een eigen dagprogramma geven. Aangezien wij op school nog helemaal niet met dagtaken werkten ben ik klein begonnen; eerst alleen met rekenen en spelling.

In eerste instantie wilde ik alleen op de bladen aangeven welke computertaken leerlingen per dag zouden moeten uitvoeren. Bijvoorbeeld op maandag moet je taak a op de computer uitvoeren en dat binnen de afspraken voor het computergebruik. Kinderen zouden dan zelf  mogen kiezen op welk moment zij de taak op computer wilden doen. Maar al snel zag ik de voordelen in om ook aan te geven wat zij voor rekenen moesten doen met daarbij de klaaropdrachten. Al snel werd de dagtaak gevuld met rekenen, taal, spelling en begrijpend lezen. Daarnaast de diverse computeropdrachten.

De leerlingen moesten erg wennen aan de bladen. Ten eerste drie dagen het blad netjes bewaren (ik beperkte het werken met dagtaken nog tot drie dagen), afvinken wat je al had gedaan en kijken op het blad welke opdrachten je nu precies moest maken (dat stond voorheen op het bord). Ook het zelf het moment bepalen om aan een computeropdracht te werken was lastig. In het begin vergaten kinderen dat zij computeropdrachten hadden en moest dat aan het eind van de week weer ingehaald worden. Maar na een paar weken werken, raakten de leerlingen vertrouwd met deze manier van werken (dwz de meeste leerlingen). Zij vonden het erg leuk dat ze zelf een mochten bepalen wanneer ze met computer konden werken. Ook het afvinken van opdrachten die klaar waren, werd al leuk ervaren.

Voor mij was het ook wennen. Aan het begin van iedere week het programma al gedetailleerd invoeren in de computer, goed nadenken wanneer de computer ingezet kon worden en door wie en leerlingen een stukje eigen verantwoordelijk geven voor het maken van de computeropdrachten. Inmiddels loopt dit al lekker. De afspraken zijn duidelijk en aan het eind van de week zijn de meeste opdrachten af. Nu ben ik het systeem langzaam aan het uitbouwen voor alle vakken en de gehele week.

Het werken met een derdelijk systeem lijkt in eerste instantie erg veel werk. Je moet goed nadenken hoe je het programma gaat gebruiken. De software lijkt op elkaar maar hier en daar zitten nog wel eens wat verschillen. Voor weektaakplanner heb ik het volgende systeem bedacht:
- Voor de vakken rekenen, spelling en begrijpend lezen heb ik 3 niveaugroepen gemaakt (op de CITO-resultaten gebaseerd)
- Voor alle vakken geef ik per dag de te maken sommen of opdrachten aan. Ook geef ik aan wat we samen, zelf of klassikaal nakijken.
- Ieder niveau heeft een eigen programma. Op het blad staat wat een niveaugroep zelfstandig mag maken en wat klassikaal gevolgd moet worden.
- Voor woordenschat en rekentuin heb ik een subgroep aangemaakt. Alleen de kinderen die dit programma volgen zien dit op het blad.
- Alle computeropdrachten staan apart op het blad vermeld.

Uiteindelijk is het de bedoeling mijn collega’s te laten zien hoe ik hiermee werk. Volgend schooljaar kunnen we dan kiezen hoe we als school verder gaan met dag- en weektaken en welk systeem hiervoor het meest bruikbaar is. Voor mij geeft een softwareprogramma in ieder geval overzicht en zorgt ervoor dat ik de papieren lijsten en allerlei blaadjes kan wegdoen. Meestal was ik die trouwens halverwege de dag al kwijt… ergens onderaan of tussen de bende op mijn bureau. Tja, dat wordt de volgende uitdaging: hoe zorg ik ervoor dat mijn bureau de hele dag lekker leeg blijft.

Op zaterdag 8 oktober 2011 werd Boektweepuntnul officieel gelanceerd. Bij Beeld & Geluid te Hilversum kregen alle co-auteurs de eerste exemplaren van zowel de reguliere als de onderwijsversie. De boeken zijn te bestellen op de website.

Als co-auteur mocht ik een stukje schrijven over Diigo.

Wat is Diigo en wat kun je ermee?
Diigo staat voor Digest of Internet Information, Groups and Other Stuff. Het is een Engelstalige social bookmark website, waarmee je onder andere links naar webpagina’s kunt bewaren (bookmark) en delen met anderen (social). Je kunt kiezen om je bookmarks voor jezelf te houden (private) of te delen met anderen (public). Binnen Diigo kun je bookmarks verdelen in lijsten. Zo kun je eenvoudig een bibliotheek aanleggen van al je gevonden pagina’s. Om het zoeken te vereenvoudigen is het mogelijk etiketten (tags) aan je bookmarks toe te voegen. Diigo te gebruiken heb je een toolbar (werkbalk) of diigolet (eenvoudige werkbalk) in je webbrowser nodig. De laatste biedt minder mogelijkheden maar is voldoende om gevonden websites in Diigo op te slaan. Beide mogelijkheden zijn beschikbaar voor alle bekende webbrowsers.

Ontstaansgeschiedenis Diigo
Diigo kwam in december 2005 als betaversie uit. Officieel werd het op 24 juni 2006 gelanceerd. Een belangrijke stap in de ontwikkeling van de site was de overname van Furl (File Uniform Resource Locators), een website waar je een kopie van webpagina’s kon opslaan en delen met anderen. In de afgelopen jaren is er continu aan Diigo gewerkt en is inmiddels versie 5.0 uit.

Doel Diigo
Regelmatig kom je een handige webpagina of afbeelding tegen die je later graag nog eens zou willen bekijken. Met Diigo kun je beide online bewaren (bookmarken) en op iedere andere computer openen. Je beschikt dus altijd en overal jouw eigen webpages. Naast webpagina’s en afbeeldingen kan je ook eigen aantekeningen (annotations) vastleggen. De kracht van deze site is het kunnen delen van bookmarks. Hiervoor maak je een bookmark, afbeelding of annotation openbaar (public). Door ze in groepen (groups) te verdelen, maak je een openbare bibliotheek van je Diigo.

Diigo weetjes

• Om Diigo te kunnen gebruiken moet je je eerst registreren.
• Bewaar je Twitter favorites (favorieten) in Diigo met de speciale toepassing voor Twitter.
• In 2006 werd Diigo door CNET als een van de top 10 research tools genoemd.
• Diigo heeft een gratis versie waarmee je onbeperkt bookmarks kan opslaan. Het aantal highlights (markeringen) is in deze versie beperkt.
• Voor de iPad, iPhone en Android toestellen zijn apps beschikbaar.
• Diigo kan bookmarks importeren van Delicious en Google Notes. Dit kan bij grote aantallen bookmarks wel enkele dagen duren.

Bijzondere gebruiksmogelijkheden Diigo

• Voor het onderwijs is een Educator account aan te vragen. Hiermee kan een docent een afgeschermde groep aanmaken voor zijn studenten. Alleen studenten met een groepsaccount hebben toegang tot deze groep. Binnen deze groep kunnen de leden bookmarks en annotations (aantekeningen) met elkaar delen.
• Diigo heeft de mogelijkheid direct een blog te schrijven. Je kiest hiervoor je annotations, bookmarks en notes uit Diigo. Bezoekers op je blog kunnen deze zonder Diigo account direct lezen.
• Belangrijke stukken van een webpagina kunnen met een digitale markeerstift (highlights) onderstreept worden. Met de sticky notes (notities) is het mogelijk eigen commentaar bij een pagina op te slaan.
• Om het zoeken te vereenvoudigen is het mogelijk etiketten (tags) aan je bookmarks toe te voegen.

Diigo handleiding
Op de volgende sites zijn handleidingen voor het werken met Diigo te vinden:

• http://help.diigo.com/
• http://www.slideshare.net/cliotech/diigo-tutorial-presentation

Diigo  jargon

• Bookmarken – vastleggen van een website
• Highlighting – markeren van een stuk tekst op een webpage
• Sticky Note – een notitie vastleggen bij een webpage
• In-situ Sticky Note – een notitie vastleggen bij een deel van een webpage
• Tag – een etiket; een steutelwoord toevoegen aan een bookmark
• Annotation – een aantekening
• Read later – een optie om een bookmark apart op te slaan om later nog eens te bekijken

Diigo tip
Kijk in de groepen van andere Diigo gebruikers welke webpagina’s zij hebben gevonden. Dit bespaart je veel tijd met zoeken op internet.

Bij het ontwerpen van de Powerpointpresentatie moet je dus weten hoe je een dia automatisch kan laten opvolgen door een nieuwe dia. De vraag is uiteraard hoelang de opgave in beeld blijft. Met een te korte tijdsinterval zullen zwakke leerlingen meerdere sommen gaan missen. De tijd moet ook niet te lang ingesteld worden, snelle leerlingen kunnen zich dan gaan vervelen. De eerste keer is 7 tot 10 seconden tussen de dia’s het proberen waard. Het tweede punt van aandacht is het geluidssignaal. Ook dit moet de ontwerper van de les kunnen instellen. Hierbij moet er natuurlijk gekozen worden voor een niet te afleidend signaal.

Deze les heb ik inmiddels in Powerpoint ontworpen. Hierbij heb ik gekozen om na 4 sommen de tekst “nieuwe rij”  toe te voegen. Zo weten leerlingen dat zij in hun schrift een nieuw rijtje kunnen beginnen. De achtergrond heeft maar 1 rustige kleur waarop de sommen duidelijk te lezen zijn. De presentatie heeft in totaal 16 sommen, 4 rijtjes van 4 sommen. Het eindsignaal heb ik expres af laten wijken van het signaal tussen de diawisselingen.

Uiteraard heb ik de rekenles ook in de klas gegeven. De eerste keer heb ik het wissel- en eindsignaal laten horen. Na de korte instructie liet ik de presentatie lopen waarbij ik de sommen ook nog hardop voorlas. De leerlingen hebben de som ruim 8 seconden kunnen zien en op kunnen lossen. Ondertussen liep ik door de groep en hield goed in de gaten of alle leerlingen de snelheid van wisselen konden volgen.

Het voordeel van deze methode is dat de som lang genoeg in beeld is om iedereen de kans te geven de opgave op te lossen. Geen vingers meer van kinderen die een som missen. Het nadeel is wel dat snelle leerlingen even moeten wachten op een nieuwe opgave. Als je alle sommen van te voren op zou schrijven, zouden zij dus kunnen doorwerken. Maar dan zouden zij aan het eind alsnog moeten wachten. Ook heeft deze manier van werken invloed op kinderen die moeite hebben met tijdsdruk. De presentatie gaat gewoon door en dat kan voor sommige kinderen blokkerend werken.

Deze manier van werken heeft vooral invloed op het TPK-deel van TPACK. Ik moet goed weten hoe deze manier van werken de didactiek verandert en wat de gevolgen zijn voor het leren van de leerlingen. Op zich heeft het werken met een powerpointpresentatie niet bijzonder veel invloed op de vakinhoud, het blijft hoofdrekenen alleen worden de sommen iets anders gepresenteerd. De voorbereiding vraagt wel iets meer werk maar dat is uiteraard maar eenmalig. Volgend jaar kan ik de les opnieuw gebruiken, eventueel zijn presentaties uitwisselbaar.

Graag hoor ik welke andere voor- en nadelen deze manier van werken heeft en of er andere ICT-tools zijn waarmee dit ook kan.

In mijn blog beschrijf ik hoe ik de les van te voren zie, ontwerp en geef. Uiteraard afgesloten met een evaluatie. Ik probeer zo goed mogelijk aan te geven welke invloed een ICT-tool heeft op het vak en/of de didactiek.

Daarnaast hoop ik dat er reacties op de blog volgen met op- en aanmerkingen. Het doel is om lezers te laten nadenken of de ICT-tool ook in de eigen werksituatie toe te passen zou zijn of op een andere manier ook gegeven zou kunnen worden.

Het moeilijke van een GPG is het begrip tijd. Kinderen willen nog wel eens een grafiek tekenen waarbij een sprong terug is in de tijd. Om het begrip tijd in een grafiek goed uit te leggen heb ik twee, hoe kan het ook anders, handige ICT-hulpmiddeltjes voor. Het zijn twee apparaten aangesloten op de computer waarbij geluid of afstand in een grafiek wordt getoond. Met de decibelmeter wordt in de tijd het aantal decibel per seconde gemeten. Dit verschijnt in een grafiek. Kinderen zien dus (op het digibord) hoe volume en tijd zich verhouden; tijd gaat niet terug! Hetzelfde kan met een afstandsmeter. Door naar dit apparaat te lopen wordt de afstand gemeten en ook weer vertoond.

Ik ben gestart met de decibelmeter. Eerst om het geluidsniveau in de klas te laten zien. Natuurlijk zijn er altijd weer leerlingen die even een oeps geluidje moeten maken. De opdracht daarna was om een door mij getekende grafiek na te “geluiden”. Dat wil zeggen dat de lijn omhoog moet gaan door veel meer geluid te maken. Maar niet te snel want anders krijg je een piek. Best lastig! Maar de kinderen vonden het leuk om te doen en ze kregen een deel van de grafiek aardig op het bord. Uiteraard even afsluiten met hoeveel geluid kan een klas nu eigenlijk maken… en hoe stil kan een klas zijn! Die laatste vond ik wel het meest geslaagd!

Volgende week gaan we verder testen met de afstandsmeter en daarna de GPG echt maken. Hiervoor is overigens een ICT-tool voor; meester Steeef heeft een applicatie voor op het digibord gemaakt. Handig om te gebruiken!